भेलेन्टाइन डे: फूल, फिल्टर र फीलिङ्सको बीचमा युवा पुस्ता

हरेक वर्ष फेब्रुअरी १४ आउँदा युवापुस्ताको मनमा एउटै प्रश्न घुमिरहन्छ  “आज कसरी मनाउने ?”
भेलेन्टाइन डे केवल गुलाब दिने दिन मात्रै होइन; आजको डिजिटल युगमा यो दिन भावना व्यक्त गर्ने, सम्बन्धलाई परिभाषित गर्ने र कहिलेकाहीँ आफ्नै एक्लोपनसँग सामना गर्ने दिन पनि बनेको छ।

पहिले प्रेम भन्नासाथ चिठी, कविता र भेटघाट सम्झिन्थ्यो। आज भने प्रेम DM, Story, Reel र Seen भित्र अड्किएको छ। कसैले इन्स्टाग्राम स्टोरीमा ट्याग नगरे मन खिन्न हुन्छ, कसैले “Public post” नहालेकोमा प्रेम अपुरो महसुस गर्छ। प्रेम अब निजी कम, सार्वजनिक बढी देखिन थालेको छ।

                                               तर प्रश्न उठ्छ  प्रेम देखाउनकै लागि हो कि महसुस गर्नका लागि ?

आजका युवाहरू करियर, पढाइ, विदेश जाने सपना, आर्थिक दबाबजस्ता कुरासँग जुधिरहेका छन्। यस्ता परिस्थितिमा प्रेम समय र धैर्य माग्छ। तर सामाजिक सञ्जालले प्रेमलाई “परफेक्ट कपल”, “गोल्स” र “फिल्टर गरिएको खुशी” को रूपमा प्रस्तुत गर्दा धेरै युवाले आफ्नै सम्बन्धलाई अरूसँग तुलना गर्न थाल्छन्। तुलना सुरु भएपछि असन्तुष्टि जन्मिन्छ, र असन्तुष्टिबाट दूरी।

भेलेन्टाइन डेमा उपहार महँगो हुनैपर्छ भन्ने सोच पनि बढ्दै गएको छ। तर प्रेमको मूल्य उपहारको मूल्यले नापिँदैन। सानो म्यासेज, इमानदार कुराकानी, समय दिएर सुन्नु  यी कुरा कहिलेकाहीँ महँगो गिफ्टभन्दा धेरै गहिरा हुन्छन्।

अर्को पाटो पनि छ  सबैसँग जोडी हुँदैन। यो दिन धेरै एक्ला युवाहरूका लागि “Lonely Day” जस्तै लाग्न सक्छ। समाज र सामाजिक सञ्जालले जोडी हुनु नै सफल प्रेम हो भन्ने सन्देश दिँदा, एक्लो हुनु कमजोरीजस्तो देखाइन्छ। तर एक्लो हुनु असफलता होइन; यो आफैँलाई बुझ्ने, आफूलाई समय दिने अवसर पनि हो। आत्म-प्रेम बिना अरूलाई प्रेम गर्न गाह्रो पर्छ। आजको युवापुस्ताका लागि भेलेन्टाइन डे मनाउनु भनेको केवल कपल फोटो हाल्नु होइन। यो दिनलाई  आफूले माया गर्ने मान्छेसँग खुलेर कुरा गर्ने, गलतफहमी भए समाधान गर्ने, र सबैभन्दा महत्वपूर्ण, आफूलाई पनि माया गर्ने दिन बनाऔं।

प्रेम देखाउन सजिलो छ, निभाउन गाह्रो। फिल्टर हटाएर, स्टाटसभन्दा बाहिर निस्केर, साँचो भावनासँग भेलेन्टाइन डे मनाउन सक्यौँ भने, त्यो दिन साँच्चै अर्थपूर्ण हुनेछ।